Jak św. Maksymilian Kolbe łączy Białoruś, Polskę i ducha franciszkańskiego
Święty Franciszek z Asyżu, którego 800. rocznicę śmierci obchodzimy 22 lutego tego roku, w XIII w. założył zakon franciszkański. Swoją radością życia, pokorą, umiłowaniem przyrody i Boga zapalił miliony mężczyzn, którzy porzucali dotychczasowe życie, często pochodząc z zamożnych rodzin, by wstępować w szranki franciszkańskie.
I tak franciszkańscy misjonarze dotarli m. in. do Wielkiego Księstwa Litewskiego już w czasach panowania księcia Mendoga, natomiast w czasach panowania Gedymina posiadali swoje siedziby w Wilnie i Nowogródku. Na dworze wielkiego księcia słynęli jako pisarze i doradcy oraz zaspokajali potrzeby duchowe kolonii kupców chrześcijańskich, przygotowując grunt do nawrócenia całego kraju. Z ich grona wyszli min. dwaj pierwsi biskupi wileńscy, którzy odegrali znaczącą rolę w powstawaniu Kościoła katolickiego na terenach obecnej Białorusi.
Obecność franciszkanów na Białorusi została uświęcona także poprzez życie i posługę duszpasterską św. Maksymiliana Marii Kolbego w klasztorze grodzieńskim, późniejszego męczennika Oświęcimia. Jeden z kościołów i klasztorów franciszkańskich znajduje się w Udziale. Jest to kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – Niepokalanów.
Inny Niepokalanów znajduje się w Polsce, 50 km od Warszawy. Założył go w 1927 roku św. Maksymilian Maria Kolbe, który przybył tu z Grodna wraz z grupą zakonników. Ziemię pod budowę ofiarował książę Jan Drucki-Lubecki. Pierwszym budynkiem była drewniana kaplica, dziś będąca sanktuarium św. Maksymiliana.
W krótkim czasie powstał tu największy klasztor na świecie – w 1939 roku mieszkało w nim prawie 700 braci franciszkanów. Ojciec Kolbe stworzył w Niepokalanowie wydawnictwo i seminarium, a miesięcznik „Rycerz Niepokalanej” osiągał nakład aż miliona egzemplarzy. Działała tu również zakonna straż pożarna, szpital, piekarnia i radio, a sam założyciel planował nawet uruchomienie telewizji.
Podczas II wojny światowej klasztor stał się schronieniem dla uchodźców i Żydów. W 1941 roku o. Kolbe oddał życie za współwięźnia w Auschwitz. Po wojnie władze komunistyczne odebrały franciszkanom maszyny drukarskie i zamknęły szkołę, jednak życie zakonne przetrwało. W 1954 roku konsekrowano Bazylikę, której budowę rozpoczął jeszcze św. Maksymilian.
Dziś Niepokalanów to ważne miejsce pielgrzymkowe i duchowe centrum franciszkanów. Znajdują się tu m. in. Muzeum Pojazdów Papieskich i Instytut Maryjno-Kolbiański, a Radio Niepokalanów kontynuuje dzieło swojego założyciela. Na cmentarzu spoczywają m. in. książę Drucki-Lubecki i uratowany przez św. Maksymiliana Franciszek Gajowniczek. Niepokalanów pozostaje symbolem wiary, poświęcenia i wielkiego ducha św. Maksymiliana Kolbego.
Daria Sharoiko, nasza maturzystka z Białorusi
